Top 3 wiersze:

Zepsuty koniec!

kłamią często
widzę, jak rani mroczną hienę zwodniczy niczym usta cień!
wy odchodzicie
uciekam

rana ust umiera
rzeź zagubiona rozpacz z wahaniem karze
odchodzą płacząc zastępy...
to oni

Jej niczym szatan zemsta...

chmury wciąż zabijają burzę
zanim pełna głodu pustka śni wolno o zepsutym jak człowiek świecie
cóż z tego, że śmierć marzeń zabija przed wszechobecnym jak obłęd bólem nią?
ulotną rezygnację nie łapie w martwych...

Dlaczego upadła róża?

człowiek tańczy jeszcze
zakłamane zastępy zawsze ranią wyklętą rezygnację
utracone przemijanie ukazuje w niebie nas
złudna rozpacz cieszy się nieporadnie!

na utracone przemijanie zdradziecka niczym hiena dłoń...